We zijn momenteel druk bezig om onze verenigingsbaan te voltooien.

Deze baan is gebouwd in schaal N,  1:160. De reden om te bouwen in deze schaal is een heel simpele: alle leden die bij de oprichting van de club aanwezig waren, hadden al een ruime hoeveelheid N-materiaal in bezit. Het enige dat we niet bezaten, was...... bouwervaring!!

Dat de vereniging nu in schaal N bouwt, wil niet zeggen dat de liefhebbers van de andere schalen niet welkom zouden zijn. In tegendeel: Iedere modelspoorhobbyist is in onze club van harte welkom. Bij voldoende belangstelling onder de leden kan altijd in een andere schaal een baan of diorama worden opgezet. We hebben er de ruimte voor!

AUTOMATISERING? ANALOOG of DIGITAAL?

Tijdens het bouwen van de baan was er voldoende tijd om onszelf te verdiepen in de soorten treinbesturing die er zijn: volledig handmatige- of een geautomatiseerde besturing. Handmatige besturing viel al snel af, omdat een grote baan nogal wat concentratie vergt van de "machinisten" en op tentoonstellingen wordt je dan snel afgeleid door vragen uit het publiek.

Het is eigenlijk veel leuker om het publiek te vermaken met de baan door uitleg te geven over de diverse onderdelen ervan, dus viel de keuze op automatisering.

Dan kom je op een volgend keuzepunt: analoog of digitaal.

Als we nu met een nieuwe baan zouden beginnen, zou digitale besturing in het voordeel zijn. Dat was zes jaar geleden nog niet zo. Omdat alle leden al analoog rijdend materieel hadden, zouden er heel grote investeringen nodig zijn geweest om alleen de locs te voorzien van decoders. Voor de schaal N was er bovendien nog niet voldoende verkrijgbaar. De ontwikkelingen in de digitale treinbesturingen hebben de afgelopen jaren niet stil gestaan en ook -en vooral- de prijs is nu aantrekkelijker geworden.  Wij hebben niet enkel en alleen om financiële redenen gekozen voor analoge besturing.

Er zijn diverse analoge besturingen verkrijgbaar. Een daarvan steekt met kop en schouders boven de diverse aanbiedingen uit: het systeem van Van Meekeren elektronica. Het is een simpel uit modules opgebouwd bloksysteem, waarbij de treinen langzaam optrekken en afremmen. Bij het Van Meekeren-systeem werkt de elektronische snelheidregeling door middel van  fase-aansnijding. Zowel de "normale" motoren als de klokanker- of Faulhabermotoren draaien hierop probleemloos.

Nu is het natuurlijk ook niet zo, dat ons huidige, analoge systeem (Van Meekeren) zo heel erg eenvoudig is gebleven. In opzet wel, maar op een baan met 9 blokken in de hoofdlijn, 4 circulatiesporen en 2 opzet- en afhaalsporen in de "grote" keerlus geeft dat een hele grote serie afvragingen.

Sommige afvragingen maakten de zaak zó complex, dat we zelf enkele oplossingen hebben moeten bedenken. Maar dat zijn nu juist de ingrediënten die onze hobby zo spannend maken. En dan hebben we het hier alleen nog maar over de techniek. Er valt enorm veel te vertellen over de techniek achter onze baan, maar daarover komt te zijner tijd een apart gedeelte.

Een ander deel waarop onze leden zich hebben kunnen vermaken was de opbouw van de baan en dan met name

HET LANDSCHAP.
Dit is opgebouwd op bakken van 120 cm breed en 60 cm diep. De railbeddingen bestaan uit stroken triplex van 8mm dikte. Vanaf deze stroken vormt kuikentjesgaas de "body" van het omliggende landschap. Dit gaas is makkelijk te vormen tot het gewenste profiel is bereikt. Aan de achterkant is dit gaas uiteraard verstevigd door een ondersteunende lattenkonstruktie. Het gaas werd bedekt met strookjes gipsverband. Hierna hebben we met een spatel en plamuurmes structuurverf opgebracht. Structuurverf heeft het voordeel, dat het vrij lang verwerkbaar is en het geeft niet zo'n geklieder als het werken met gipspapjes. In dit stadium is de uiteindelijke vorm vastgelegd. Voordat de zaak is uitgehard, kunnen uit gipsmallen vervaardigde rotsformaties in de structuurverf worden gedrukt. In een later stadium kan dat ook, maar dan kost het wat meer moeite, omdat er dan moet worden gelijmd. Het landschap ziet er nu nog echt winters uit: wit en verlaten.

Maar daarin kwam snel verandering bij de volgende fase, waarin de basiskleur werd opgebracht. Wij hebben gebruik gemaakt van dezelfde structuurverf, maar dan met water verdund tot een smeuïg papje. Dit papje werd vervolgens op kleur gebracht met de bekende schoolverf. Eerst zwart gemengd, tot een grijze kleur ontstond. Daarna bruin toegevoegd, maar niet volledig doorgemengd. Zo maakten we enkele bakjes met verschillende kleurnuances aan. Vervolgens werd met een grove kwast het eerste papje over het landschap gesmeerd. Daar waar de zaak te donker werd, kon met een lichter papje de kleur worden gewijzigd. Terwijl deze "verf" nog nat was, konden we zo naar hartelust in de basiskleuren mengen, waardoor mooie, vloeiende kleur-overgangen ontstonden.

Hierna werd het tijd om gras en mos te laten groeien. Op de plaasten waar gras- en mossoorten in de natuur hun plaats zouden opeisen, werd met de kwast verdunde houtlijm aangebracht en onmiddellijk daarna bestrooid met diverse kleuren groen mos, gras, turf en wat al dies meer zij van diverse fabrikaten zoals Faller, Noch, Busch Woodland Scenics en Anita Dekor. Omdat niet alles tegelijk kan worden gestrooid, werd tussendoor een nieuwe lijmlaag aangebracht door met een pipet te druppelen.

...
Op de foto hierboven is goed te zien, hoe de natuur is ontwikkeld.
Let ook even op de verhoudingen zoals die over komen in schaal N. Het bergmassief achter de pater is niet hoger dan ca. 25 cm! Ook op de foto hieronder zijn die verhoudingen goed te zien.


 terug